بگویم وصف یک شهر زیبا                           که دارد مردمی خوب و شکیبا
من اول گویم از آن چشمه سارش                که جاری هست  سوی مردمانش
همین چشمه که گویم گر ندیدی                 چنان وصفش کنم تا تو ببینی
سر آغازش بگویم در زمین است                  که جانا خصلت چشمه همین است
به زیر آن درختان جوشد آن رود                    که گر خواهی بفهمی هست این زود
درختانی بزرگ و خوب و زیبا                        که رنگ آن بود هم رنگ خضرا
عظیم و الجثه و خوب و تنومند                     که انسان می شود از آن برومند
که نام این درختان بوده چنار                       ز وزن و قافیه هم وزن منار
بجوشد روز و شب این چشمه ی آب             بدون وقفه و پر پیچو پر تاب
در اطرافش ز زیبایی کم نباشد                    بهشت است ای عزیز لافی نباشد
کمی پائین بیایی از همانجا                        بله سر چشمه را گویم، همانجا
رسی تازه به جای خوب و پاکش                  امامان زاده ی فضل و یحیایش
در این صحن امامان زادگانش                       که من بوسم همی آن خاکهایش
شوی آرام چون جای پاکیست                     بیا زودی تو هم جای تو خالیست
کمی پایین بیایی سوی میدان                    رسی بر یک چنار چون کوه جولان
همین نام چنار بر آن مکان است                  که  مله بالا نیز بر آن سوار است
از آنجا رو به سمت راست ای دوست             رسی بر جای دیگر، آبروئه اوست
که نام این محله از قدیمان                          رسیده بر من  از آن  پدران
از اینجا من چه گویم جای پاکیست               که هفتاد و دو شهید جاش خالیست
از این محله و کوچه بازار                             بزرگ انسان هایی رفته پیکار
دگر کافیست ای جان صحبت از این               که هست جاهای زیبا یک دو سه جین

از آبروئه به پائین تر بیائیم                           نگاهی کن رسیدیم ، ما بازاریم
بازاری قدیمی نامش وحید است                  که بازاری دگر هم آن حمید است
ز اجناس تریکو من چه گویم                        که ارزان است و من سفید رویم
اگر خواهی خری سوغات اینجا                    بخر حلوا با ارده مربا
اگر نه گل ببر سوی دیارت                           که اینجا هست گل در حد زیادت
که شهر ما به گل مشهور باشد                   که از گل و گیاه چیزی کم نباشد
ز بازار آمدیم بیرون عزیزم                            دگر رسیده ایم بر مله زیرم
که من در این محله زاده گشتم                   که حرف از خود نباشد مشت مشتم
از این میدان روی سوی دلیجان                   رسی بر یک دو راهی جان جانان
از آنجا سمت چپ گیرو سریع رو                  که راه باشد کمی دورو ماشین رو
پس از یک ربع رسی بر آب گرمش               که دارد آب گرمو خوب و نرمش
اگر داری مرض هستش شفا بخش              مثل آن آب پاک چشمه سارش
دگر نوبت رسد بر نام شهرم                       فراموشش نکن و گرنه قهرم
که نامش هست زیبا این محلات                 به شهر گل معروف است محلات
به لاتین گفته اند فلاور سیتی                    نباشد دیگر اینجا از من بیتی 
بیا زودتر اگر خواهان آنی                            که هستیم منتظر بر میهمانی